Zagubiona

27.12.2017 13:49:20

Zgubiłam się. Tak strasznie się pogubiłam w swoim własnym życiu. Jestem gdzieś pomiędzy życiem, pomiędzy dwoma światami. I nie wiem jak zawrócić.

Nic mi nie wychodzi. Nic. Mam ochotę leżeć w łóżku i płakać nad swoim życiem.

"Jesteś szczęśliwa? "

Jestem? Nie. Chyba nigdy do końca nie będę. Nikt nie będzie. Na tym chyba właśnie polega sens istnienia, co za ironia, nieprawdaż? Każdy w swoim życiu znajdzie coś, co będzie jego odpowiednikiem nieszczęśliwego życia. Nic na tym świecie nie jest idealne, a na pewno nie ja.

Zwykła szara dziewczyna, która jest zagubiona.

Pytają "Co dalej "

No właśnie, co? Nie wiem, nie mam pojęcia. Mam ochotę krzyczeć, wyrzucić z siebie cały ten ból, cały smutek, żal, za tym czego nigdy mieć nie będę.

"Czy życie jest fair ?" Ciągle zadają pytania.

Nie jest, nigdy nie będzie. Sprawiedliwe jest to, że na drugim końcu świata, albo choćby w tym samym mieście, jest osoba, która ma wszystko, a Ty musisz walczyć o następny dzień? Albo choćby fakt, że dzieci rodzą się chore? Co są winne? No właśnie, sami znacie odpowiedź na to pytanie doskonale.

Tak bardzo walczyłam o to, aby przetrwać w tym okrutnym świecie, pełnym chorych zasad, że zapomniałam o czymś najważniejszym. O sobie, niby walczyłam o siebie, ale zapomniałam o tym, co się ze mną stanie. Co się stało? Jestem wrakiem człowieka, każdego dnia snuję się po świecie jako cień człowieka. Czy teraz modlę się o to, aby było lepiej? Przestałam. To już nie ma znaczenia.

Bo jestem zagubiona i nie wiem jak to zmienić.

Stars Moon

Aby zapewnić maksymalny komfort przeglądania ta witryna używa plików cookies (tzw. "ciasteczek"). Jeśli chcesz dowiedzieć się czegoś więcej na tet temat kliknij poniższy link. Aby ta informacja nie pojawiała się już więcej kliknij przycisk Akceptuję.
tło